السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ) « 1 » « و از جانب خدا نورى و كتابى روشن و آشكار بر شما نازل شده است ، تا خدا بدان هر كس را كه درپى خشنودى اوست به راههاى سلامت هدايت كند و به فرمان خود آنها را از تاريكيها به سوى نور و روشنايى رهنمون كند و آنان را به راه راست هدايت كند . » قرآن خود ، نور است و ما در برابر نور وظيفه‌اى نداريم ، مگر آن كه چشمان خود را براى ديدن آن باز كنيم و به وسيلهء آن تمامى اشياء را ببينيم . كفّار و فاسقان كورى را براى خود برگزيدند و چشمان خود را در برابر نور آشكار نگشودند و مذبوحانه كوشيدند بر اين نور درخشان سرپوش بگذارند تا مبادا به قلبشان رخنه و رسوخ كند ، زيرا مىهراسيدند كه تحت تأثير آن قرار گيرند و با پرتوهاى درخشان آن نورانى گردند . قرآن كريم اين سخن كفّار را نقل مىكند كه به يكديگر گوشزد مىكردند : ( وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَاتَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ . . . ) « 2 » « كافران گفتند : به اين قرآن گوش ندهيد و سخن بيهوده بدان بياميزيد . . . » آنها از نور حذر مىكردند و از آن مىگريختند . يكى از اين افراد نزد

--> ( 1 ) - سورهء مائده ، آيات 15 - 16 . ( 2 ) - سورهء فصّلت ، آيهء 26 .